Thin

Lauren Greenfield'ın 2005 tarihli belgeseli, Florida'da bir yeme bozukluğu tedavi merkezinde kalan dört kadını izliyor. Greenfield merkezde aylarca kaldı ve kamerayı tedavi sürecinin içine, grup terapilerine ve yemek masalarına soktu. Belgeselin en zor yanı, iyileşmenin düz bir çizgi izlememesi. Kadınlar tedaviyi kabul ediyor, sonra vazgeçiyor, sigortaları bitiyor ve tedavisi yarım kalmış halde taburcu ediliyorlar. Film bu son noktayı özellikle vurguluyor: sistem, kalınabilecek süreyi hastalığa göre değil ödeme kapasitesine göre belirliyor. Greenfield fotoğrafçılıktan geliyor ve bu görüntüde belli oluyor; kadraj yakın, ışık sert, bedene bakış doğrudan. Bu doğrudanlık belgeselin etik olarak tartışılmasına da neden oldu. Kimin için: Yeme bozuklukları ve sağlık sistemi üzerine belgeselleri izleyebilecek kişiler için. Kimin için değil: Anoreksiya ve bulimia ile ilgili tetikleyici içerikten uzak durması gereken izleyici için; film kilo, kalori ve beden görüntüsünü açıkça gösterir.