Thumbsucker

Oregon'da geçen bir film. Justin on yedi yaşında. Hâlâ parmağını emiyor ve bunu kimseye söylemiyor. Ailesi tuhaf. Babası eski bir sporcu; sakatlanmış ve hayatını o sakatlığa göre kurmuş. Anne bir bakımevinde çalışıyor. Bir televizyon oyuncusuna hayran ve bir yarışmaya katılıyor. İkisi de çocuklarına adlarıyla hitap edilmesini istiyor. Anne ve baba denmiyor. Justin dişçisine gidiyor. Perry hipnoz deniyor ve bir öneri veriyor. Alışkanlık kesiliyor. Sonra başka bir şey başlıyor. Çocuk okulda dağınık, dikkatsiz ve huzursuz. Bir doktor teşhis koyuyor ve ilaç yazıyor. Bundan sonra film bir değişim anlatısı. İlaçla birlikte Justin bambaşka biri oluyor. Münazara takımına giriyor. Konuşuyor, kazanıyor ve okulda ilk kez fark ediliyor. Aynı anda katılaşıyor. Kimseyi dinlemiyor ve etrafındaki herkesi eleştiriyor. Anlatının ilgilendiği yer bağımlılık değil tanı: filmin fikri, herkesin bir açıklamaya ihtiyaç duyması ve bir ad konduğunda sorunun çözülmediği, yalnız yer değiştirdiği. Baba hattı ayrı bir şey söylüyor. Adam kendi hayatını bir sakatlıkla açıklıyor ve o açıklamayı bırakmak istemiyor. Bir de kız var. Rebecca sınıf arkadaşı ve ilişkileri hiçbir kalıba oturmuyor. Ton kuru. Anlatı hiçbir sahneyi duygusal olarak büyütmüyor. Sonu bir çözüm sunmuyor ve Justin bir cevaba varmıyor. Kaynak Walter Kirn'in romanı. Müzikte Elliott Smith'in parçaları kullanıldı ve The Polyphonic Spree filme özgün müzik yazdı. Bu, Mike Mills'in ilk uzun metrajı; yönetmen daha önce grafik tasarım ve klip işleri yapıyordu. Kadroda Lou Taylor Pucci, Tilda Swinton, Vincent D'Onofrio, Keanu Reeves, Vince Vaughn ve Kelli Garner var. Kimin için: iki binlerin Amerikan bağımsız sinemasını ve ergenlik anlatılarını sevenler. Kimin için değil: net sonuç arayanlar; anlatı bilerek dağınık ve hiçbir hattı tam kapatmıyor.