Nicholas Ray

Criterion için yazan B. Kite, Nicholas Ray'in külliyatını baştan aşağı huzursuz ve tatminsiz buluyor; en iyi filmlerinin gizli başarısının paradoksal biçimde kendi çırpınışlarında ve düşüşlerinde olabileceğini söylüyor. Issız Bir Yerde'de senarist Dixon Steele'i, dairesinden ayrıldıktan sonra öldürülen Mildred'ın cinayeti komşusuyla bir araya getirir; Imogen Sara Smith, kendini dışlanmış biri olarak tanımlayan, senaryoları yeniden yazma ve sette doğaçlama alışkanlığı yüzünden yapımcılarla sık sık çatışan Ray'in bu karakterle açıkça özdeşleştiğini yazıyor. Tehlikeli Arzular'ın çıkış noktası Berton Roueché'nin 1955'te New Yorker'da anlattığı bir vakaydı, ama Kite'ın notuna göre gerçek vakada kortizon dozunun yükselmesinden Ed'in karşılığı olan kişi sorumlu değildi. Ray sonraki söyleşilerinde, CinemaScope çerçevesinin uzun yatay çizgilerine olan eğiliminin mimar Frank Lloyd Wright'ın dolaylı etkisi olabileceğini söylemiş. Katalogdaki on yedi yönetmenlik işinin en eski ikisi 1949'dan; biri, çekiminden iki yıl sonra gösterime giren Gece Yaşarlar.