2:37

Bir okul günü. Anlatı altı öğrenciyi izliyor. Biri kardeşiyle arasında bir mesele taşıyor, biri kimliğini saklıyor, biri sağlık sorunu nedeniyle sürekli tuvalete gitmek zorunda, biri okulun en popüler öğrencisi ve biri hiç konuşmuyor. Film aynı saatleri farklı kişilerden tekrar tekrar gösteriyor; koridorda birbirlerinin yanından geçiyorlar ve hiçbiri diğerinin ne taşıdığını bilmiyor. Saat iki otuz yedide bir tuvalette bir öğrenci bulunuyor. Murali K. Thalluri yazdı ve yönetti. Kadroda Teresa Palmer var. Yapım Avustralya'dan. Film Cannes'da gösterildi ve yönetmenin ilk uzun metrajı; Thalluri yapımı yirmili yaşlarının başında çekti. Anlatının biçimi aynı zaman diliminin tekrarına dayanıyor ve bu yapı çıkışında bir başka filmle karşılaştırıldı; yönetmen bu benzerliğe ilişkin tartışmaya girmek zorunda kaldı. Anlatının araya giren röportaj bölümleri var; karakterler doğrudan kameraya konuşuyor ve bu, gerçeklik hissini bozuyor. Filmin ele aldığı mesele görünmezlik; her karakterin sorunu diğerlerine söylenmemiş durumda. Anlatının sonu doğrudan gösteriliyor ve film bu sahneyi kesmiyor; bu tercih eleştirilerde tartışma yarattı. Filmin sınırı ton; anlatı zaman zaman fazla açıklayıcı ve son bölüm ağır. Kimin için: Avustralya bağımsız sinemasını ve okul zeminli dramaları izleyenler. Kimin için değil: konu son derece ağır, final doğrudan gösteriliyor ve anlatı zorlayıcı.