Elm Sokağında Kâbus (A Nightmare on Elm Street)

Wes Craven’ın 1984 tarihli filmi fikrini gerçek gazete haberlerinden aldı. Los Angeles Times’ın Güneydoğu Asyalı mültecilerle ilgili bir dizi haberi, şiddetli kâbuslar gördükten sonra uykusunda ölen genç erkekleri anlatıyordu; Craven filmi kurdurabilmek için geçen dört yıl boyunca UCLA’nın rüya kliniğinde konuyu araştırdı. Tehdit bir takipçi değil, uykunun kendisi. Bu yüzden gerilim sahneleri kovalamaca değil uyanık kalma sahneleri ve filmin temposu Nancy’nin yorgunluğuna bağlı ilerliyor. Tina’nın tavanda parçalandığı bölüm bilgisayar işi değil marangozluk: Jim Doyle’un yaptığı oda dört sahne görevlisi tarafından elle döndürüldü, Craven ile görüntü yönetmeni Jacques Haitkin duvara cıvatalanmış araba koltuklarına bağlanarak çekim yaptı. Aynı düzenek Glen’in yatağından fışkıran kan için yeniden kuruldu. Freddy’nin kırmızı yeşil kazağı da hesaplı bir seçim; Craven bu ikiliyi, insan retinasında en çok çakışan renk çifti olduklarını söyleyen 1982 tarihli bir Scientific American yazısından seçti. Kapanış sahnesi ise Craven’ın değil yapımcı Robert Shaye’in kararı: Craven, Nancy’nin Freddy’ye inanmayı bırakarak kazanmasını istiyordu. Johnny Depp burada ilk filmini çekiyor; seçmelere arkadaşı Jackie Earle Haley’e eşlik etmek için gitmişti, Haley ise 2010 yeniden çevriminde Freddy’yi oynadı. Kimin için: Gerilimin kovalamacadan değil uyanık kalma çabasından çıkmasını ve ölümlerin elle döndürülen bir odada çekilmiş olmasını merak eden izleyici için. Kimin için değil: Son sahnenin filmin kendi kurallarıyla çelişmesini kaldıramayacak izleyici için.