Alfie

Londra'da geçen bir film. Alfie şoför. Kadınlarla ilişkileri sürekli ve hiçbirini ciddiye almıyor; kendi anlatımıyla bu bir yaşam biçimi ve bunun kurallarını da o koyuyor. Filmin biçimsel fikri burada. Alfie kameraya bakıp seyirciyle konuşuyor; ne yaptığını, neden yaptığını ve karşısındaki kadın hakkında ne düşündüğünü doğrudan anlatıyor. Bu anlatım onu sevimli yapıyor ve film bunu bilerek kuruyor. Bölümler kadınlarla ilerliyor. Biriyle çocuğu oluyor ve çocuğu görmeye devam ediyor ama sorumluluk almıyor. Bir başkasıyla ilişkisi kısa sürüyor. Evli bir kadınla yaşadığı ilişki bir noktadan sonra bir sorunu getiriyor ve film burada tonunu değiştiriyor. O bölüm filmin en sert yeri. Anlatı bir kürtaj sahnesine kadar gidiyor ve Alfie ilk kez seyirciye söyleyecek şaka bulamıyor. Anlatının ilgilendiği yer eğlence değil hesap: adam bütün film boyunca kendini savunuyor ve sonunda savunacak bir şey kalmıyor. Kaynak Bill Naughton'ın oyunu. Alfie'yi Michael Caine oynuyor ve rol onu uluslararası ölçekte tanıttı. Kadroda Shelley Winters, Millicent Martin, Julia Foster, Jane Asher ve Vivien Merchant var. Yönetmen Lewis Gilbert. Film Cannes'da jüri ödülü kazandı ve çok sayıda Oscar adaylığı aldı. Kimin için: altmışların İngiliz sinemasını ve seyirciyle doğrudan konuşan anlatıları sevenler. Kimin için değil: karakterin kadınlara bakışını taşıyamayacak olanlar; film bunu eleştiriyor ama uzun süre onun ağzından anlatıyor.