All the Beauty and the Bloodshed

Bir fotoğrafçıyı ve bir kampanyayı anlatan bir belgesel. Nan Goldin seksenlerde tanındı. New York'ta kendi çevresini fotoğrafladı: arkadaşlar, sevgililer, gece hayatı, hastalık ve ölüm. Belgesel iki hattı birlikte yürütüyor. Birincisi hayatı. Kendi anlatıyor; ses kaydı üzerine kendi fotoğrafları geliyor. Çocukluğu ağır. Ablası Barbara bir kurumda yaşamış ve genç yaşta intihar etmiş; aile bunu yıllarca konuşmamış. Nan evden erken çıkıyor. Sonra Boston, sonra New York. Fotoğraf makinesi bir kayıt aracı. Kadın hiçbir şeyi kurgulamıyor ve kendi dahil kimseyi güzelleştirmiyor. Seksenlerde bir kuşak ölüyor. Aids, arkadaşlarının çoğunu alıyor ve anlatı bu bölümü tek tek isimlerle veriyor. İkinci hat bugün. Goldin ağrı kesici bağımlılığından çıktı ve bir grup kurdu. Grubun hedefi bir aile. Sackler ailesi o ilacı üreten şirketin sahibi ve adını müzelere yazdırmış. Bundan sonra belgesel bir eylem anlatısı. Müze salonlarında oturma eylemleri, reçete atma, pankart ve mahkeme. Müzeler tek tek adı kaldırıyor. Anlatının ilgilendiği yer sanat değil sessizlik: filmin fikri, ailesinin ablası hakkında sustuğu şeyle kurumların bu ilaç hakkında sustuğu şeyin aynı sessizlik olduğu. Yapı Goldin'in kendi slayt gösterilerinden geliyor. Fotoğraf dizileri, müzik ve anlatıcı ses. Laura Poitras araya girmiyor. Kamera eylemlerin içinde ve kimse yönlendirilmiyor. Film 2022 Venedik Film Festivali'nde Altın Aslan kazandı ve belgesel dalında Oscar adayı oldu. Kimin için: fotoğraf tarihini, aktivizmi ve kişisel belgeselleri sevenler. Kimin için değil: mesafe arayanlar; anlatı tümüyle Goldin'in bakışıyla kurulu ve karşı tarafın sesi yok.