Paris Is Burning

Seksenlerin ortasından sonuna kadar New York'ta balo kültürü. Siyah, Latin, eşcinsel ve trans insanların düzenlediği yarışmalarda katılımcılar belirli kategorilerde yürüyor; dans, kıyafet ve başkası gibi görünebilme becerisi üzerinden puanlanıyor. O beceriye gerçeklik deniyor. Jennie Livingston yönetti. Çekim yedi yıla yayıldı; 75 saatin üzerinde görüntü 78 dakikaya indirildi. Belgesel voguing'i geniş kitleye tanıtan yapım oldu: donmuş, gösterişli pozlar üzerine kurulu bir dans biçimi. Finansman zordu. On ayrı kaynaktan destek alındı; içinde Ulusal Sanat Vakfı hibeleri ve PBS istasyonu WNYC var. Müzik haklarının temizlenmesi neredeyse yapımın tamamı kadar tuttu. Ödeme meselesi tartışma yarattı. Çekimler ücretsiz belgesel çalışması olarak yapılmıştı; film satıldıktan sonra yapımcılar 13 katılımcı arasında yaklaşık 55.000 dolar dağıttı. Bazı katılımcılar önce dava düşündü, standart model sözleşmeleri imzaladıklarını görünce ödemeyi kabul etti. Rotten Tomatoes yüzde 99. Film Sundance'te Büyük Jüri Ödülü'nü ve Berlin'de Teddy Ödülü'nü kazandı; 2016'da Ulusal Film Kayıt Defteri'ne alındı. Akademik tartışma da sürdü; bell hooks ve Judith Butler dahil eleştirmenler Livingston'un kamera arkasındaki konumunu ve temsil meselesini tartıştı. Kimin için: alt kültür belgesellerini ve bugünün pop dilinin nereden geldiğini merak edenler. Kimin için değil: mesafeli bir bakış bekleyenler; kimin kimi anlattığı sorusu filmin üzerinden hiç kalkmadı.