Always

Song Il-gon'un filmi iki kapalı insanı bir araya getiriyor. So Ji-sub'un oynadığı Cheol-min eski bir boksör; ringde yaşadığı bir olaydan sonra konuşmayı neredeyse bırakmış, otopark bekçiliği yapıyor. Han Hyo-joo'nun canlandırdığı Jung-hwa ise telefonla pazarlama işinde çalışıyor ve görme yetisini yavaşça kaybediyor. Filmin en iyi bulduğu şey, ikisinin tanışma biçimi. Jung-hwa onu görmüyor, Cheol-min ise konuşmuyor; ilişki bu yüzden bakışla ya da sözle değil, sesin ve varlığın etrafında kuruluyor. Song Il-gon melodramın bütün araçlarını kullanıyor, ama ilk yarıdaki sessizlik bunu dengeliyor. İkinci yarıda film klasik Kore melodram kalıbına giriyor: fedakârlık, hastalık, ayrılık ve dövüş. Bu geçiş bazı seyirciler için filmin en zayıf, bazıları için tam olarak beklenen yanı. Film 2011 Busan Film Festivali'nin açılış filmi oldu ve 20 Ekim 2011'de vizyona girdi. Kimin için: Kore melodramını ve iki oyuncunun taşıdığı aşk hikâyelerini sevenler. Kimin için değil: duygusal manipülasyondan rahatsız olacaklar; film ikinci yarıda bunu açıkça yapıyor.