Antigone

Daniele Huillet ile Jean-Marie Straub'un 1992 tarihli filmi, Sophokles'in oyununu perdeye taşıyor. Antigone öldürülen kardeşinin gömülmesini talep ediyor; Kreon buna izin vermiyor ve kadın buyruğa karşı gelerek işi kendisi yapıyor. Film bir uyarlama değil, bir okuma. Oyuncular metni ezberden ve neredeyse hiç oynamadan söylüyor; jest yok, tonlama düz ve kamera hareket etmiyor. Amaç dramatik etki üretmek değil, metni duyulur kılmak. Çekim antik bir açık hava tiyatrosunda yapıldı ve doğal ses kullanıldı; rüzgâr ve uçak sesleri kayıtta duruyor. Metin Hölderlin'in Almanca çevirisine ve Brecht'in düzenlemesine dayanıyor. Kimin için: Straub ile Huillet sinemasını ve metin merkezli deneyleri sevenler için. Kimin için değil: Anlatı sineması bekleyen izleyici için; film oyunculuğu ve kurguyu bilinçli olarak reddeder.