Apollo 11

Ay'a inen ilk görevi tamamen dönemin görüntüleriyle anlatan belgesel. Filmde anlatıcı yok, uzman görüşü yok, sonradan çekilmiş hiçbir sahne yok. Ekranda yalnız 1969'da kaydedilmiş görüntü ve ses var: fırlatma öncesi hazırlık, kontrol merkezindeki konuşmalar, kalabalığın sahilde bekleyişi ve uçuşun kendisi. Yapımın çıkış noktası bir arşiv keşfi. NASA depolarında yıllardır bakılmamış, çok büyük boyutlu film makaraları bulundu ve bunlar hiç kullanılmamış, olağanüstü net görüntüler içeriyordu. Ekip ayrıca binlerce saatlik ses kaydını dijitalleştirip konuşmaları konuşan kişilere göre ayırdı. Anlatının yöntemi bilgi vermek değil, süreci gerçek zamanlı yaşatmak. Geri sayım, ayrılma, iniş ve dönüş sırasıyla veriliyor ve seyirci de o odalarda oturuyor gibi hissediyor. En etkileyici bölümlerden biri fırlatmadan önce Satürn roketinin yakın planları; görüntüler o kadar temiz ki bugün çekilmiş gibi duruyor. Yönetmen Todd Douglas Miller. Belgeselleri ve uzay tarihini sevenler için türün en iyi örneklerinden. Açıklama bekleyen izleyici için ise film hiçbir şeyi anlatmıyor ve teknik terimleri olduğu gibi bırakıyor.