Baxter

Baxter beyaz bir bull terrier. Bir kadın onu annesine hediye ediyor. Baxter düşünüyor ve düşündüklerini biz duyuyoruz; köpeğin iç sesi film boyunca devam ediyor. Yaşlı kadını sıkıcı buluyor. Karşı evdeki genç çift onu daha çok ilgilendiriyor; orada bir düzen var, bir güç var. Sonra o eve bebek geliyor ve Baxter dışlanıyor. Sonunda onu anlayan biri çıkıyor: savaş tarihine meraklı, disiplini seven bir çocuk. Çocuk emir veriyor ve Baxter emirleri seviyor. Jerome Boivin yönetti. Film Ken Greenhall'ın romanından uyarlandı. Kadroda Lise Delamare, Jean Mercure, Jacques Spiesser ve Catherine Ferran var. Yapım Fransa'dan. Anlatı tamamen köpeğin bakışından ilerliyor ve iç ses hiç kesilmiyor. Anlatının ele aldığı mesele itaat; köpek bir sahip değil, bir otorite arıyor. Film köpeği sevimli göstermiyor ve hayvan filmi beklentisini baştan kırıyor. Çocuk karakterin ilgi alanı anlatının siyasi göndermesini kuruyor. Anlatı soğuk ve mesafeli; müzik az kullanılıyor. Film şiddeti ani ve açıklamasız veriyor. Kamera çoğu zaman köpeğin boyunda duruyor. Filmin sonu rahatsız edici ve kapanış açıklama vermiyor. Filmin sınırı ton; anlatı soğuk, konu tuhaf ve hayvan sevenler için zor. Kimin için: tuhaf Fransız filmlerini ve alışılmadık anlatıcıları sevenler. Kimin için değil: soğuk, rahatsız edici ve final karanlık.