Blue Jean

Georgia Oakley'in ilk filmi, seksenlerin sonunda Kuzeydoğu İngiltere'de geçiyor. Rosy McEwen'in oynadığı Jean beden eğitimi öğretmeni ve lezbiyen; Thatcher hükümetinin eşcinselliğin teşvik edilmesini yasaklayan 28. Madde'yi yürürlüğe koymasından hemen sonrasını yaşıyor. Filmin ustalığı, yasayı bir konu olarak değil, bir basınç olarak kurmasında. Jean'e kimse doğrudan saldırmıyor. Sadece öğretmenler odasında yanlış bir cümle, spor salonunda fazla uzun bir bakış, telefonda susulan bir an var. Jean saçını boyuyor, konuşmasını kısaltıyor, hayatını ikiye bölüyor ve film asıl zararın bu bölünmeden geldiğini gösteriyor. En zor sahne, Jean'in kendisi gibi olan bir öğrenciyi korumak yerine ondan uzaklaşmayı seçtiği andır. Film onu affetmiyor ama yargılamıyor da. Eylül 2022'de Venedik'te gösterildi ve Yazarların Günleri bölümünde Seyirci Ödülü'nü kazandı; ayrıca BIFA'da dört ödül aldı. Kimin için: sessiz, gerilimini toplumsal baskıdan alan İngiliz dramalarını sevenler. Kimin için değil: net bir kahramanlık ya da çözüm bekleyenler.