Bir Kadın: Camille Claudel (Camille Claudel)

Paris, on dokuzuncu yüzyılın sonu. Camille Claudel heykel yapıyor ve bunu ciddiye alan tek kişi kendisi. Kadınların akademiye girmesi mümkün değil ve atölye bulmak zor. Auguste Rodin onun çalışmalarını görüyor ve atölyesine alıyor. Camille önce öğrenci, sonra asistan, sonra sevgili oluyor. Rodin'in yıllardır birlikte yaşadığı bir kadın var ve onu bırakmıyor. Camille kendi adıyla iş üretmek istiyor; ürettiklerini Rodin'in etkisi altında görüyorlar. Ayrılık uzun ve yıkıcı oluyor. Bruno Nuytten yönetti. Camille'i Isabelle Adjani, Rodin'i Gérard Depardieu oynuyor. Isabelle Adjani filmin yapımcılığını da üstlendi ve proje uzun süre onun çabasıyla ayakta kaldı. Adjani bu rolle César ödülünü kazandı ve film Berlin'de ödül aldı; Oscar'da yabancı film dalında aday gösterildi. Anlatının dayandığı hayat gerçek: Camille Claudel ailesi tarafından bir akıl hastanesine yatırıldı ve otuz yıl orada kaldı; ölene kadar çıkamadı. Filmin en güçlü bölümleri atölye sahneleri; çamurun, taşın ve elin çalışması ayrıntıyla gösteriliyor. Anlatının işlediği mesele yeteneğin tanınmaması değil, tanınmasının kime bağlı olduğu. Filmin sınırı süre; anlatı üç saate yakın ve son bölüm ağır ilerliyor. Kimin için: sanatçı biyografilerini ve Adjani'nin oyunculuğunu sevenler. Kimin için değil: uzun, ton karanlık ve son bölüm izlemesi zor.