Kapitalizm: Bir Aşk Hikayesi (Capitalism: A Love Story)

Michael Moore'un 2008 mali krizinden bir yıl sonra çektiği film. Venedik'te gösterildi ve salondan yüksek sesli alkış aldı. Filmin en güçlü bölümleri istatistik değil, tek tek insanlar. Evlerinden tahliye edilen aileler kamerayla birlikte içeri giriyor. Ölen eşlerinin işvereninin, onların üzerine yüklü hayat sigortası poliçesi yaptırıp parayı tahsil ettiğini sonradan öğrenen bir dul kadınla ve bir dul erkekle konuşuluyor. Maaşları ikinci ve üçüncü bir iş tutmayı zorunlu kılan pilotlarla görüşülüyor. Moore ayrıca bir şirket iç yazışmasına dayanarak nüfusun yüzde birinin ülkedeki servetin yüzde doksan beşini elinde tuttuğunu aktarıyor. Filmin ikinci saati Wall Street ile Beyaz Saray arasındaki kapalı kapı pazarlıklarına ve mali serbestleşmeye ayrılmış. Kimin için: Moore'un yöntemini bilen ve krizi rakam yerine hikâye üzerinden görmek isteyen izleyici. Kimin için değil: tarafsızlık bekleyen izleyici. Moore kendi filminde taraftır, karşı tarafa söz hakkı vermez ve sonuç bir belgeselden çok bir savunma konuşmasıdır.