Şimdi Nereyi İşgal Edelim? (Where to Invade Next)

Michael Moore'un belgeseli ve şakaya dayalı bir kurgu üzerinden ilerliyor. Moore kendini Amerika adına başka ülkeleri işgal etmekle görevlendiriyor. Alacağı ganimet toprak değil, fikir. Her ülkede bir uygulama seçiyor ve bayrağını dikip onu Amerika'ya götürdüğünü söylüyor. Gittiği yerlerde bulduğu şeyler şunlar: İtalya'da ücretli izin süresi, Fransa'da devlet okullarının öğle yemeği, Finlandiya'da ev ödevi ve standart sınav olmadan kurulmuş eğitim sistemi, Slovenya'da parasız üniversite, Norveç'te cezaevi düzeni, Portekiz'de uyuşturucu politikası, İzlanda'da kadın yöneticiler. Yöntemin sınırı belli ve film bunu gizlemiyor: Moore her ülkeden yalnız iyi olanı alıyor, sorunları kasten atlıyor ve kendi de bunu söylüyor. Bu yüzden belgesel bir ülke incelemesi değil, Amerika'ya yöneltilmiş bir eleştiri; asıl konu ziyaret edilen ülkeler değil, orada olup Amerika'da olmayan şeyler. Filmin kapanış fikri şu: bu uygulamaların çoğu aslında Amerikan kökenli ve orada bırakılmış. Michael Moore'un yöntemini ve karşılaştırmalı siyasi belgeselleri sevenler için tipik bir örnek. Dengeli bir inceleme bekleyen izleyici için ise film taraflı olduğunu baştan ilan ediyor ve öyle de kalıyor.