Kaptan Phillips (Captain Phillips)

Paul Greengrass’in filmi ikinci yarısında ölçeği büyütmek yerine daraltıyor: gemi baskını erken bitiyor ve anlatı kapalı bir can filikasına geçip orada kalıyor. Kurtarma operasyonunun ayrıntılı bir prosedür filmi olmasını bekleyen izleyici, bunun yerine dört adamla bir rehinenin dar bir kabuğun içinde geçirdiği uzun bir bölümle karşılaşıyor. Çözüm de kaptanın kurnazlığından değil, devreye giren donanma düzeneğinden geliyor; kahramanın finalde yapabildiği şey esasen dayanmak. Korsanları oynayan dört kişi 2011’de Minneapolis’teki Brian Coyle Toplum Merkezi’nde açık seçmeyle bulundu, yedi yüzden fazla kişi katılmıştı. Barkhad Abdi o sırada limuzin şoförüydü ve ilanı yerel bir televizyon kanalında görmüştü. Greengrass, Abdi ile Tom Hanks’in karakterleri karşı karşıya gelene dek tanışmalarını yasakladı, yani baskın sahnesindeki yabancılık gerçek. “Bana bak, kaptan artık benim” repliği de senaryoda yoktu, Abdi kendisi ekledi. Dokuz hafta boyunca Maersk Alabama’nın tıpatıp eşi olan Alexander Maersk gemisinde, Malta açıklarında çalışıldı; kapanıştaki revir sahnesinde Phillips’e bakan sağlık astsubayı Danielle Albert gerçek bir donanma görevlisi. Kimin için: Gerilimin açık denizden tek bir kapalı bota inmesini ve kahramanın finalde eylem değil dayanma sergilemesini sorun etmeyen izleyici için. Kimin için değil: Olayın mürettebat versiyonunu da tartılmış görmek isteyen izleyici için; gemiciler Maersk’e dava açıp Phillips’in hız ve kazanç ısrarının gemiyi Somali kıyısının iki yüz elli mil yakınına soktuğunu ileri sürmüştü, film bu tartışmayı hikâyenin dışında bırakıyor.