Son Umut (Children of Men)

Alfonso Cuarón’un filmi uzun planlarıyla anılıyor ama bu planların nasıl kurulduğu az biliniyor. Yoldaki pusu dört dakika yedi saniye, Bexhill çatışması altı dakika on sekiz saniye, doğum sahnesi üç dakika on dokuz saniye sürüyor. Hiçbiri gerçek anlamda tek çekim değil: pusu bir hafta içinde dört ayrı mekânda altı parça halinde çekilip beş dijital geçişle birleştirildi, Bexhill bölümü iki mekânda beş çekimden kuruldu. Efekt sorumlusu Frazer Churchill bunu kesintisiz hareket yanılsaması diye tarif etti. Araç da bu plan için özel yapıldı. Koltuklar kameranın önünden çekilebilsin diye eğilip alçalıyor, ön cam açılıp kameranın içeri girmesine izin veriyordu ve görüntü yönetmeni dahil dört kişilik ekip aracın çatısında yolculuk ediyordu. Emmanuel Lubezki sahnenin bilgisayarda üretilmesine karşı çıkıp ham belgesel dokusunu savundu; çatışma sırasında merceğe sıçrayan kan silinmedi, filmde bırakıldı. Yüz dokuz dakika boyunca kısırlığın sebebi hiç açıklanmıyor. Dünya, afişler, haber bantları ve kafeslerden oluşan bir arka plandan öğreniliyor. Kamera kime bakacağını seçtiği için arka planda kaçırdıklarınızı ikinci izlemeye saklamaya razı olan izleyici için. Distopyalardan kuralların açıklandığı bir sahne bekleyen, yetmiş altı milyon dolarlık bu yapımın sebep anlatmayı reddetmesini eksiklik sayacak izleyici için değil.