Io speriamo che me la cavo (Ciao, Professore!)

Kuzeyli öğretmen Marco Sperelli, bir yazım hatası yüzünden yanlış okula atanıyor: Napoli yakınlarındaki Corzano'da bir ilkokul. Sınıfına gittiğinde çocukların çoğu okulda değil; balık satıyor, kaçak sigara taşıyor ya da amcalarının dükkânında çalışıyor. Öğretmen onları tek tek bulup okula getirmeye çalışıyor. Anlatının ilgilendiği yer eğitim değil, kimin kimi eğittiği. Sperelli çocuklara kural öğretmeye çalışıyor ve çocuklar ona hayatta kalmayı öğretiyor; filmin sonunda değişen taraf öğretmen oluyor. Biçim gerçekçi ve gürültülü: dar sokaklar, kalabalık evler ve sürekli konuşan çocuklar. Çocuk oyuncular profesyonel değil ve Napoli çevresinden seçildi; diyaloglarının bir bölümü doğaçlama. Lina Wertmüller yönetti; kaynak Marcello D'Orta'nın öğretmenlik yaptığı yıllarda topladığı çocuk kompozisyonlarından oluşan kitabı. Yani ekrandaki çocuk mantığı uydurulmuş değil, gerçek ödev kâğıtlarından çıkıyor. Paolo Villaggio öğretmeni oynuyor; oyuncu Fantozzi rolüyle tanınıyordu ve buradaki iş onun kalıbından çıktığı örneklerden biri. Kimin için: İtalyan toplumsal komedisini ve okul anlatılarını sevenler. Kimin için değil: kuzey ile güney karşıtlığının kalıplar üzerinden kurulmasından rahatsız olacaklar; film bazı yerlerde tipleme yapıyor.