Cuba and the Cameraman

Jon Alpert yetmişlerin ortasında ilk kez Küba'ya gidiyor ve kamerayla dolaşıyor. Sonra tekrar gidiyor. Kırk beş yıl boyunca aralıklarla aynı ülkeye dönüyor ve aynı insanları buluyor. Üç aile anlatının merkezinde: kırsalda çalışan bir kardeşler ailesi, Havana'da yaşayan bir kadın ve bir başka aile. Yıllar geçtikçe evler, işler ve çocuklar değişiyor. Aynı zamanda Alpert Fidel Castro ile de defalarca konuşuyor; onunla uçakta, sokakta ve toplantı arasında karşılaşıyor. Jon Alpert yönetti. Belgesel 2017 tarihli ve Netflix'te yayımlandı. Filmin değeri süresinden geliyor; aynı kişilerin kırk beş yıl boyunca kaydedilmesi belgeselde nadir görülen bir şey. Anlatının ilgilendiği mesele siyaset değil, gündelik hayatın değişimi; ekonomik dönemler insanların mutfağı ve evi üzerinden gösteriliyor. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından yaşanan yıllar anlatının en sert bölümü; kıtlık ve elektrik kesintileri doğrudan gösteriliyor. Alpert'in Castro ile ilişkisi belgeselde tartışma konusu oldu; anlatı ona sık sık fazla yakın duruyor. Filmin biçimi kişisel; yönetmen kendi sesiyle anlatıyor ve kadrajda sık görünüyor. Belgeselin sınırı denge; muhalefet ve baskı meselesi anlatıda az yer buluyor. Kimin için: uzun soluklu belgeselleri ve yakın tarih anlatılarını sevenler. Kimin için değil: anlatı taraflı, yapı gevşek ve süre uzun.