Sınırsızlar Kulübü (Dallas Buyers Club)

Jean-Marc Vallée bu filmi yirmi beş günde ve beş milyon dolarla çekti; makyaj bütçesi iki yüz elli dolardı ve o dalda Oscar kazandı. Rakam bir ayrıntı değil, yöntemin kendisi: hastalık protezle değil bedenle anlatılıyor. Matthew McConaughey yirmi bir kilo civarında verdi, Jared Leto kilo vermeyi hızlandırmak için yemeyi bıraktığını söyledi. Vallée filmi tamamen doğal ışıkla, elde ve iki objektifle çekti. Sonuç şu: hastaneyi uzaktan gösteren plan neredeyse yok, kamera yüz hizasından ayrılmıyor ve film bir mesele filmi olarak değil bir oyunculuk filmi olarak işliyor. Müzik de yok. Sahneler duygusal vurguyu haber veren bir kapanışla bitmiyor; ne zaman etkileneceğinin söylenmesine alışkın izleyici anlatıyı düz bulabilir. Bilinmesi gereken en önemli şey senaryoda. Filmin merkezindeki dostluk kurgu: Rayon, görüşülen hastalardan ve aktivistlerden derlenmiş bir bileşim karakter ve tek bir gerçek karşılığı yok. Woodroof’un kendisi de anlatılanlara göre biseksüeldi, yani açılıştaki homofobi sonradan kurulmuş bir yay. Gerçek olaylara dayandığı söylenen bir filmde bu ayrım önemlidir, çünkü tezi taşıyan ilişkinin tarihsel karşılığı yok. Craig Borten, Woodroof ile 1992’de görüşmüştü; metnin perdeye gelmesi yirmi yıl sürdü ve bu süre içinde başka yönetmenler ile başka oyuncular projeye bağlanıp ayrıldı. Çekim 2012 kasımında New Orleans ve Baton Rouge’da yapıldı.