Her Şeyin Teorisi (The Theory of Everything)

James Marsh’ın filmi bir fizik anlatısı değil, bir bakım anlatısı. Kamera Hawking’in çalışmasını ancak Jane’in görebildiği kadarıyla gösteriyor; kuramlar mutfakta, koridorda, çocuk bakılırken konuşuluyor ve perdede hiçbir denklem gerçek bir tartışmaya dönüşmüyor. Eddie Redmayne’in bedensel dönüşümü de sırayla çekilmedi, sahneler karışık sırayla alındı; hastalığın ilerleyişi bu yüzden oyunculuk kadar kurgunun da inşası. Film gerçek olaylardan birkaç önemli noktada ayrılıyor. Perdedeki en yakın Cambridge arkadaşı Brian’ın gerçek bir karşılığı yok, birkaç kişiden birleştirilmiş bir karakter. Teşhisin zamanlaması da kaydırılmış: Hawking hastalığını Jane ile tanıştıktan sonra ama birlikte olmaya başlamadan önce öğrendi ve Jane haberi dolaylı yoldan duydu. Hawking’in yıllarca dışarıdan bakım almayı reddetmesi ise filmde neredeyse hiç yer bulmuyor. Sonlara doğru duyulan sentezlenmiş ses ise taklit değil. Yapım ekibi o sesi yeniden üretmeye çalışıp beğenmeyince, Hawking filmi izledikten sonra kendi cihazının sesini kullanmalarına izin verdi; Marsh bunun yapımda tamamlanan son yaratıcı iş olduğunu söylüyor. Kimin için: Hastalığı yaşayanın değil, bakımı üstlenenin gözünden anlatılan bir evlilik filmini bilerek seçen izleyici için. Kimin için değil: Anı kitabındaki sert tonu perdede arayan izleyici için; film çatışmaların çoğunu yumuşatıp kimseyi suçlamamayı tercih ediyor.