Karanlıkla Karşı Karşıya (BlacKkKlansman)

Spike Lee’nin 2018 yapımı filmi komediyle dehşeti aynı sahnelerde bilerek yan yana yürütüyor. David Duke ile yapılan telefon konuşmaları gülünç, gizli göreve giden sahneler gerçekten gerilimli; izleyicinin hangi kayda kilitlendiği filmi tamamen değiştiriyor. Açılış da bunu işaret ediyor: film sinemanın ırkçılığı nasıl ürettiğiyle ilgileniyor, dolayısıyla kendi tür hazlarını da şüpheli kılıyor. İkinci karar finalde. Film 1970’ler dramasından çıkıp 2017 Charlottesville görüntülerine kesiyor. Bu bir sonsöz değil, bir iddia ve o ana kadar gülünen her şeyi geriye dönük olarak yeniden çerçeveliyor. Filmin Amerika’daki vizyon tarihi de o mitingin birinci yıl dönümüne denk gelecek şekilde seçildi. Uyarlama serbestlikleri küçük değil. Ron Stallworth’ün kitabında beyaz meslektaşı Yahudi değildi; Flip Zimmerman karakterini senaristler Charlie Wachtel ve David Rabinowitz yarattı, Lee de Klan’ın hedef sıralamasında Yahudilerin ikinci sırada olması daha dramatik olduğu için korudu. Gerçekte bir bombalama yaşanmadı ve Patrice karakteri tamamen kurmaca. Harry Belafonte’nin sahnesi onun son film performansı. Kimin için: Gerçek olaydan alınan payın nerede bittiğini bilerek izlemek isteyen kişi için. Kimin için değil: Polisin ırkçılığa karşı mücadelenin kahramanı olarak kurulmasını kabul edemeyecek izleyici için.