25. Saat (25th Hour)

25th Hour (2002) hapse girmesine yirmi dört saat kalan bir adamın son gününü anlatıyor. Monty Brogan uyuşturucu satıcılığından yedi yıl aldı. Sabah teslim olacak. Filmin tamamı o güne yayılıyor: babasıyla, iki eski arkadaşıyla, sevgilisiyle ve köpeğiyle geçen bir gün. Asıl mesele kimin ihbar ettiği. Monty sevgilisi Naturelle'den şüpheleniyor ve bunu hiç sormuyor; şüphe bütün günü zehirliyor. En bilinen sahne bir tuvalet aynası önünde geçiyor. Monty aynadaki kendine bakıp New York'un her grubuna ayrı ayrı sövmeye başlıyor: her etnik grup, her meslek, her mahalle. Sonra tirad döner ve gerçek hedefin kendisi olduğu anlaşılır. David Benioff kendi romanından uyarladı. Roman 2001'de, saldırılardan önce yayımlandı ve içinde 11 Eylül yok. Film saldırılar olduğunda hazırlık aşamasındaydı. Lee olayı yok saymak yerine hikâyeye kattı. Jenerik yıkımın yerine dikilen ışık sütunlarıyla açılıyor. Bir sahnede iki arkadaş Ground Zero'ya bakan bir dairede konuşuyor ve pencerenin dışında enkaz kaldırılıyor; kamera oraya bakmayı sürdürüyor. Bu, saldırıyı doğrudan işleyen ilk büyük stüdyo filmi oldu; Aralık 2002'de, olaydan on beş ay sonra gösterime girdi. Son bölümde baba arabada bir hikâye anlatıyor: başka bir hayat, batıya gitmek, yeni bir isim. Film o hikâyeyi tamamen gösteriyor ve sonra bitiriyor; gerçekten olup olmadığını söylemiyor. Edward Norton, Philip Seymour Hoffman ve Barry Pepper oynuyor. Terence Blanchard müzik yaptı. 135 dakika. Kimin için: karakter dramı, New York filmleri, Spike Lee. Kimin için değil: tempo yavaş, ana karakter sevimsiz ve film hiçbir kurtuluş vaat etmiyor.