Dance, Girl, Dance

Bir dans topluluğu kulüplerde çalışıyor. Judy bale yapmak istiyor; ciddi çalışıyor ve bir gün sahneye çıkmayı umuyor. Bubbles ise ne istediğini biliyor: seyirci ne için para veriyorsa onu yapacak. Topluluk dağılıyor. Bubbles burlesk sahnesinde iş buluyor ve hızla yükseliyor. Judy'ye de bir iş veriyor: gösterinin arasında bale yapacak ve seyirci onu yuhalayacak; asıl numara bu. Judy bunu bir süre kabul ediyor. Bir gece sahnede duruyor ve salona doğru konuşmaya başlıyor. Dorothy Arzner yönetti. Judy'yi Maureen O'Hara, Bubbles'ı Lucille Ball oynuyor; kadroda Louis Hayward ve Virginia Field var. Yapım ABD'den ve film 1940'ta çekildi. Dorothy Arzner o dönemde Hollywood'da çalışan tek kadın yönetmendi. Filmin sahnedeki konuşma bölümü sonradan sinema kuramında çok tartışıldı; kadın karakter seyirciye bakıp onların neden orada olduğunu söylüyor. Film gösterildiğinde ticari başarı elde etmedi ve yıllar sonra yeniden değerlendirildi. Anlatı iki kadını rakip olarak kurmuyor; ikisi arasındaki ilişki karmaşık ve dayanışma da içeriyor. Anlatının ele aldığı mesele bakılan olmak; film seyircinin konumunu doğrudan sorguluyor. Erkek karakterler anlatının içinde ikinci planda kalıyor. Filmin sonu bir kurtarma sahnesiyle kapanıyor ve bu bölüm anlatının tezini zayıflatıyor. Filmin sınırı yapı; anlatı kalıp ilerliyor ve stüdyo düzeni finali belirliyor. Kimin için: klasik Hollywood'u ve kadın yönetmenlerin erken dönem işlerini merak edenler. Kimin için değil: eski, kalıp ve final kolay.