Darling

John Schlesinger'ın altmışların Londra'sında geçen filmi ve o dönemin parlaklığına doğrudan saldırıyor. Diana bir manken. Yükselmek istiyor ve bunu ilişkiler üzerinden yapıyor: önce evli bir televizyon gazetecisi, sonra bir reklam yöneticisi, sonra İtalyan bir prens. Her adımda daha görünür oluyor ve her adımda daha yalnız kalıyor. Filmin sert tarafı Diana'yı kurban olarak sunmaması: kadın kullanılıyor ama kendisi de kullanıyor ve kararların çoğunu bilerek veriyor. Anlatı bir dergi röportajı çerçevesine oturtulmuş; Diana kendi hayatını anlatıyor ve söyledikleriyle gördüklerimiz sürekli çelişiyor. Julie Christie Diana'yı oynuyor ve rolüyle En İyi Kadın Oyuncu Oscar'ını kazandı. Film ayrıca özgün senaryo ve kostüm dallarında da Oscar aldı. Dirk Bogarde gazeteciyi, Laurence Harvey ise reklamcıyı oynuyor. Frederic Raphael'in senaryosu döneminin en keskin metinlerinden biri sayılır. Altmışların İngiliz sinemasını ve şöhret üzerine kurulu portreleri sevenler için önemli bir iş. Sempati arayan izleyici için ise film kimseye alan bırakmıyor; herkes hesaplı, herkes boş ve final acımasız.