Dead Man's Letters

Nükleer savaştan sonra. Bir bilim insanı, yer altındaki müze sığınağında ölmek üzere olan karısının yanında oturuyor ve hayatta olup olmadığını bilmediği oğluna mektuplar yazıyor. Dışarısı kül, içerisi karanlık ve herkes birbirine hâlâ bir kurtuluş planı anlatıyor. Konstantin Lopushansky'nin filmi felaketi göstermiyor, felaketten sonraki bilinci gösteriyor: insanlar akıl yürütmeye devam ediyor ve bu devam etme çabası filmin hem umudu hem trajedisi. Görüntü neredeyse tümüyle sarıya boyanmış, doku ise pas ve toz. Yönetmen Tarkovski'nin yanında çalışmıştı ve buradaki zaman anlayışı bunu belli ediyor. Sovyetler'de 1986'da, yani Çernobil yılında gösterildi. Kimin için: kıyamet sonrası bilimkurgunun felsefi kanadını sevenler. Kimin için değil: aksiyon bekleyenler, çünkü film neredeyse tümüyle bekleyiş ve konuşmadan ibaret.