Mais ne nous delivrez pas du mal (Don't Deliver Us from Evil)

Anne ile Lore taşra bir yatılı okulunda oda arkadaşı; ikisi de on üç yaşında ve kendilerine bir kural koymuşlar: içlerinden geçen her şeyi kutsal saymayacaklar, tam tersini yapacaklar. Bir oyun başlıyor; küçük hırsızlıklar, hayvanlara eziyet, kiliseye saygısızlık. Okuldaki büyükler bunu çocukça yaramazlık sanıyor. İki kız birbirini kışkırtıyor ve oyun her seferinde biraz daha ileri gidiyor. Yaz tatili geldiğinde durmuyorlar; kırsalda bir çiftlik işçisiyle tanışıyorlar ve iş geri dönülemez bir yere varıyor. Joel Seria yazdı ve yönetti; bu onun ilk filmi. Anne'i Jeanne Goupil, Lore'u Catherine Wagener oynuyor. Yapım Fransa'dan. Film 1954'te Yeni Zelanda'da yaşanan Parker Hulme cinayetinden gevşek biçimde esinlendi; aynı olay başka bir filme de konu oldu. Film Fransa'da ilk gösterime çıktığında sansür tarafından "sapkın" ve "sadist" bulunarak durduruldu ve bir yıl sonra, skandal eşliğinde gösterime girebildi; Britanya'da en üst yaş sınırlamasıyla gösterildi. Anlatının ele aldığı mesele sıkıntının şiddete dönüşmesi; iki kız da can sıkıntısından başlayıp bir noktadan sonra geri dönemiyor. Film dini eğitimi ikiyüzlülükle özdeşleştiriyor ve okulu doğrudan hedef alıyor. Anlatı iki kızın arasındaki bağı romantik bir gerilimle de besliyor. Kamera onları yargılamıyor ve olayları soğuk bir mesafeden veriyor. Filmin sonu bir itirafla kapanıyor. Filmin sınırı içerik; şiddet ve cinsellik açık, konu rahatsız edici ve genç karakterlere rağmen yetişkin bir film. Kimin için: yasak Fransız sinemasını ve rahatsız edici gençlik anlatılarını sevenler. Kimin için değil: rahatsız edici, sert ve final karanlık.