Şeker Adam'ın Laneti (Candyman)

Candyman (1992) Chicago'da geçiyor. Bir lisansüstü öğrencisi şehir efsaneleri üzerine tez yazıyor ve Cabrini-Green konutlarında anlatılan bir hikâyeye rastlıyor: aynaya bakıp adını beş kez söylersen geliyor. Öğrenci bunu inanmayarak deniyor. Kaynak Clive Barker'ın Books of Blood derlemesindeki The Forbidden adlı öykü. Öykü Liverpool'da geçiyor ve İngiliz sınıf ayrımını anlatıyor. Bernard Rose hikâyeyi Chicago'ya taşıdı ve konuyu Amerika'daki ırk eşitsizliğine çevirdi. Tony Todd'un arı sahneleri gerçek. Todd filmde aldığı her arı sokması için bin dolarlık ek ödeme anlaşması yaptı ve çekim boyunca 23 kez sokuldu. Ağzına 500 arının girdiği sahnede yeni çıkmış, henüz sokamayan arılar kullanıldı; bunun sebebi ağır arı alerjisi olan Virginia Madsen'ı korumaktı. Müzik Philip Glass'a ait. Glass yıllar sonra filmin klasikleştiğini ve o besteden hâlâ her yıl telif geliri aldığını söyledi. Filmin ırk temsili tartışıldı. Rose, NAACP ile görüştüğünü ve onların siyah oyuncuların neden korku filmlerinde kötü karakter oynamaması gerektiğini sorduğunu anlattı. 100 dakika. Kimin için: şehir efsanesi korkusu, toplumsal alt metni olan tür sineması, Philip Glass'ın müziği. Kimin için değil: şiddet grafik ve arı sahneleri fiziksel olarak rahatsız edici. Cabrini-Green'in temsili dönemin dışarıdan bakışını taşıyor ve bu eleştiri hâlâ geçerli.