Karanlığın Gölgesi (Don't Look Now)

Kızlarını boğularak kaybeden bir çift Venedik'e taşınıyor; adam bir kilisenin restorasyonunda çalışıyor. Orada karşılaştıkları kör bir medyum, ölen kızın onlarla olduğunu söylüyor. Daphne du Maurier'in 1971 tarihli öyküsünden uyarlandı. Nicolas Roeg tek bir şeyi değiştirdi ve her şey değişti: kızın ölüm sebebi menenjit yerine boğulma oldu, böylece su filmin bütün görsel dokusuna yayıldı. Venedik'te çekmek zordu; gelgit sürekliliği bozuyordu ve ekipman taşımak sorundu. Roeg turistik mekânlardan bilerek uzak durdu, film bir gezi belgeseline benzemesin diye. San Nicolo dei Mendicoli kilisesini bulduklarında bina zaten iskeleliydi ve restorasyon hâlindeydi. Cinsellik sahnesi yıllarca tartışıldı. Amerikan sansürü itiraz etti, Britanya sansür kurulu ise kesilmemiş halini zevkli ve hikâye için gerekli buldu. Sahnenin gerçek olduğu söylentisi yıllarca dolaştı; 2011'de yapımcı Peter Katz, Sutherland'in açıklamasını doğrulayarak cinselliğin tümüyle canlandırma olduğunu söyledi. Roeg sahneyi çiftin sonradan giyinme anıyla iç içe kurgulayarak o dönem için yeni bir kurgu dili kurdu. Kimin için: yası korku olarak işleyen ve kurgu diliyle konuşan filmleri sevenler. Kimin için değil: doğrusal anlatım isteyenler; film bilerek parçalı ve final açık uçlu değil, acımasız.