El sol del membrillo (Dream of Light)

Ressam Antonio López García Madrid'deki evinin bahçesine tuvalini kuruyor. Konusu ayva ağacı. Işığın her gün aynı saatte aynı açıdan gelmesi için ağaca ve yere işaretler koyuyor, çivi çakıyor, ip geriyor. Sonbahar ilerliyor. Ayvalar olgunlaşıyor, ağırlaşıyor ve dallar aşağı iniyor; ressamın işaretleri artık tutmuyor. Sonra yağmur başlıyor. Víctor Erice yönetti. Film bir belgesel değil ama kurmaca da değil. López García gerçekten resim yapıyor ve Erice onu üç ay boyunca çekiyor; sahneler yazılmamış, ama kadraj ve ışık titizlikle kuruluyor. Ressamın çalışması boyunca eve gelen dostlar, tamirciler ve komşular da filmde. Filmin fikri yenilgi. Doğa resimden hızlı; ağaç bekleyecek gibi değil ve ressam yetişemiyor. López García sonunda tuvali bırakıp aynı ağacın çizimine geçiyor. Erice bunu bir başarısızlık olarak değil, işin doğası olarak gösteriyor. Yapım 1992 Cannes'da Jüri Ödülü ile FIPRESCI ödülünü kazandı. Erice çok az film çekti. The Spirit of the Beehive ve El Sur'dan sonra bu üçüncü uzun metrajı oldu ve ardından otuz yılı aşkın süre kurmaca film yapmadı. Kimin için: sanat üretimini içeriden gösteren filmleri ve sabırlı sinemayı sevenler. Kimin için değil: gerçekten hiçbir şey olmuyor, süre iki saati aşıyor ve film bir sonuca ulaşmıyor.