Poesía sin fin (Endless Poetry)

Şili'de geçen bir film ve bir hayat hikâyesinin ikinci bölümü. Genç Alejandro babasının dükkânında çalışıyor. Baba sert, alaycı ve oğlunun tıp okumasını istiyor; şiir onun için işe yaramaz bir uğraş. Oğlan evden çıkıyor. Santiago'da bir çevreye giriyor: şairler, ressamlar, kabare sanatçıları, sirk insanları. Bir evde birlikte yaşıyorlar, para yok ve herkes bir şey yapıyor. Bundan sonra film bu çevreyi anlatıyor. Sokakta düz bir çizgi boyunca yürüme oyunu, kalabalıkta okunan şiirler, bir kadın şairle ilişki ve gece boyunca süren tartışmalar. Anlatının ilgilendiği yer sanat değil izin: genç adam kendi hayatını yaşamak için babasının onayını beklemekten vazgeçiyor ve film bu kopuşu bir tören gibi kuruyor. Biçim gerçekçi değil. Sahne dekorları açıkça sahte, sokakta kartondan binalar var, siyah giysili yardımcılar oyuncuların arasında dolaşıyor ve kimse bunu saklamıyor. Yönetmen kendi hayatını anlatıyor ve rolleri ailesine dağıtmış: babayı büyük oğlu, genç hâlini küçük oğlu oynuyor. Kendisi de filmde görünüyor ve yaşlı hâli olarak genç kendisiyle konuşuyor. Anneyi Pamela Flores oynuyor ve bütün repliklerini opera söyler gibi söylüyor. Yönetmen Alejandro Jodorowsky. Kimin için: biçimsel deneyleri ve otobiyografik sinemayı sevenler. Kimin için değil: gerçekçilik arayanlar; film abartılı, dağınık ve bazı sahneleri bilerek rahatsız edici.