J. Edgar

Clint Eastwood, Hoover’ı Hoover’ın ağzından veriyor: yaşlanmış müdür seçtiği genç ajanlara anılarını yazdırıyor ve anlatının çerçevesi bu dikte. Tarihçi Beverly Gage bu düzeneğin uydurma olduğunu, böyle resmî bir dikte oturumunun hiç yaşanmadığını söylüyor. Film de anlatıcısına güvenmiyor: Tolson, Hoover’ı kilit olaylardaki payını abartmakla açıkça suçluyor. Anlatı iki zaman arasında gidip geliyor: bir yanda büronun kuruluşu, Lindbergh kaçırılması ve adli laboratuvarın kurulması, öbür yanda büroyu korumaya çalışan yaşlı Hoover. Eastwood çekimi 39 günde bitirdi ve bütçenin altında kaldı. DiCaprio’nun yaşlı Hoover makyajı 6 saate kadar çıkıyordu; son bölüm neredeyse tümüyle protez altında oynanıyor ve dramın riski oraya biniyor. Martin Luther King’e gönderilen mektubu filmde Hoover’ın kendisi yazıyor. Tarihçi Aaron Stockham böyle bir mektubun yazıldığını, ama Hoover’ın işi büro içinde başkalarına devretmiş olmasının çok daha olası olduğunu belirtiyor. Film hiçbir dalda Oscar adayı olmadı. DiCaprio Altın Küre’de dram dalında aday gösterildi; oyuncular birliği ödüllerinde hem DiCaprio hem Armie Hammer aday oldu. Kimin için: Anlatıcının yalan söylediğini bilerek gücün nasıl biriktirildiğine bakmak isteyen izleyici için. Kimin için değil: Hoover’ın özel hayatı konusunda kesin cevap arayan izleyici için; film o boşlukları kurguyla dolduruyor.