Keskin Nişancı (American Sniper)

Clint Eastwood’un 2014 tarihli filminin en konvansiyonel parçası, aslında kitapta en az karşılığı olan parça. Filmin üçüncü perdesini taşıyan rakip keskin nişancı Mustafa, Chris Kyle’ın anı kitabında neredeyse tek cümleyle geçiyor; Kyle onu hiç görmediğini yazmıştı. Projeyi ilk alan Steven Spielberg düşman nişancıyı gerçekten bir karaktere dönüştürmek istemiş, ortaya çıkan 160 sayfalık senaryo Warner Bros’un 60 milyon dolarlık bütçesine sığmayınca Ağustos 2013’te ayrılmıştı. Eastwood düelloyu tuttu, psikolojiyi bıraktı. İkinci fark mesafede. Kitapta 2.100 yardalık meşhur atış, roketatar taşıyan bir militana yapılıyor; film bu atışı Mustafa’ya devrediyor. Filmi Kyle’ın yazdıklarının kaydı olarak izleyecek biri için finalin bir bileşim olduğunu bilmek fark yaratır. Bir de gözden kaçmayan şey var. Hastane sahnesindeki oyuncak bebek bir üslup tercihi değil: senarist Jason Hall, ilk bebeğin ateşle geldiğini, ikincisinin ise sete hiç gelmediğini anlattı. Filmin en duygusal aile sahnesi bu plastik yüzünden dağılıyor. Kimin için değil: Savaşın gerekçesini tartışan bir film arayan izleyici için. Iraklı karakterlerin neredeyse hiç repliği yok; 133 dakika boyunca karşı taraf yüzsüz kalıyor ve mesele tek bir askerin eve uyum sorununa indirgeniyor.