Sevgili John (Dear John)

Lasse Hallström’ün filminde savaş, Charleston’ın bir saatlik çevresine sığdırılmış. John’un keskin nişancı tarafından vurulduğu bombalanmış Afgan köyü, Harleyville’deki yarı yıkık Lafarge çimento fabrikası; iyileştiği Alman hastanesi, Citadel askeri kolejinin reviri; Savannah’nın çantası için atladığı iskele ise Isle of Palms balıkçı iskelesi. Çekim haritası dar olduğu için cephe de küçük ölçekli kalıyor. 11 Eylül anı görüntüyle değil sesle kuruluyor: College of Charleston’ın Randolph Hall binasının önünde cep telefonları arka arkaya çalmaya başlıyor. Anlatının asıl motoru mektuplar değil, babanın madeni para koleksiyonu. Savannah, babasının “Alan gibi otistik olabileceğini” söyleyince John masadan kalkıyor. Sonunda o koleksiyonun parası, rakibi Tim’in kanser tedavisi için isimsiz bağışlanıyor; baba hattı romantik hattan daha sert kapanıyor. Perdedeki final Nicholas Sparks’ın romanındakinden farklı. Relativity Media yöneticileri, Hallström ile yapımcılar Marty Bowen ve Wyck Godfrey’nin itirazına rağmen 5 Şubat 2010 vizyonundan üç hafta önce aceleyle yeni sahneler çektirdi; kararı pazar araştırması belirledi. Açılış hafta sonu 30,5 milyon dolarla birinci oldu ve Avatar’ın yedi haftalık zirvesini bitirdi. Kimin için: Son on dakikanın kendinden önceki tondan kopmasını, bunun sonradan eklendiğini bilerek kabul edecek izleyici için. Kimin için değil: Romandaki ayrılık finalini bekleyen izleyici için; o bitiş filmden çıkarıldı.