Estamira

Marcos Prado'nun 2004 tarihli Brezilya belgeseli, Rio yakınlarındaki büyük bir çöplükte yirmi yıldır atık toplayarak geçinen altmış üç yaşındaki Estamira'yı anlatıyor. Şizofreni tanısı var ve konuşurken kendi kurduğu bir dünya görüşünü anlatıyor. Belgeselin ilgi çekici tarafı, Estamira'nın söylediklerini hastalık belirtisi olarak sunmaması. Anlattıkları tutarlı bir yapı taşıyor; din, iktidar ve gerçek üzerine söyledikleri kendi içinde işleyen bir sistem kuruyor ve film bunu düzeltmeye kalkmıyor. Prado uzun yıllar çekim yaptı ve tedaviye başladığı dönemi de kaydetti. Görüntü siyah beyaz ile renkli arasında değişiyor; çöplük manzarası anlatının sürekli arka planı. Kimin için: Brezilya belgeselini ve karakter portrelerini sevenler için. Kimin için değil: Ruh sağlığı temsili konusunda hassas izleyici için; film kriz anlarını da kaydeder ve rıza sorusu açık kalır.