Farinelli

Carlo Broschi on sekizinci yüzyılın en ünlü şarkıcısı; sahne adı Farinelli. Sesi olağanüstü, çünkü çocukken hadım edilmiş. Bunu ağabeyi Riccardo yaptırdı ve Riccardo bir besteci; kardeşinin sesiyle kendi müziğini duyurmak istiyor. İkisi Avrupa'yı dolaşıyor. Londra'da Händel ile karşılaşıyorlar ve Farinelli ilk kez ağabeyinin bestelerinin yetersiz olduğunu fark ediyor. Gérard Corbiau yönetti. Farinelli'yi Stefano Dionisi, Riccardo'yu Enrico Lo Verso oynuyor. Filmin teknik meselesi ses. Kastrato sesi bugün mevcut değil; yapım bunu çözmek için bir kontrtenor ile bir sopranonun kayıtlarını bilgisayarda birleştirdi ve ortaya iki ses aralığını birden taşıyan yapay bir ses çıktı. Kastratolar gerçek bir tarihsel olgu. On sekizinci yüzyılda İtalya'da binlerce çocuk kilise ve opera için hadım edildi; Farinelli bu sistemin en ünlü ürünü ve İspanya sarayında yıllarca kaldı. Anlatının merkezindeki mesele kardeşlik ve bağımlılık. Riccardo kardeşini yarattı ve onun sesine muhtaç; Farinelli ise bedelini ödeyen taraf. Filmin tarihsel doğruluğu tartışıldı; özellikle Händel ile ilişki ve bazı olaylar kurmaca. Yapım en iyi yabancı film dalında Altın Küre kazandı ve Oscar'a aday gösterildi. Kimin için: barok opera ve dönem filmlerini sevenler. Kimin için değil: anlatı melodrama kayıyor, cinsellik sahneleri fazla vurgulu ve tarihsel bilgi güvenilir değil.