Fatima

1917, Portekiz. Ülke savaşta ve kilise karşıtı bir hükümet var. Fatima yakınlarında on yaşındaki çoban Lúcia dos Santos ile kuzenleri Francisco ve Jacinta bir görüntü gördüklerini söylüyor: bir kadın, bir meşe ağacının üstünde. Görüntü 13 Mayıs'ta başlıyor ve altı kez tekrarlanıyor. Kasaba ikiye bölünüyor; kilise şüpheci, hükümet öfkeli ve aileler korkuyor. Anlatı 1989'da, yaşlı Lúcia'nın kendisiyle röportaj yapan şüpheci bir profesöre olanları anlatmasıyla çerçeveleniyor. Marco Pontecorvo yönetti. Yaşlı Lúcia'yı Sônia Braga, profesörü Harvey Keitel, çocuk Lúcia'yı Stephanie Gil oynuyor. Kadroda Joaquim de Almeida, Goran Višnjić, Lúcia Moniz ve Meryem rolünde Joana Ribeiro var. Filmin çerçeve yapısı bir tartışma kuruyor: inanan ile inanmayan karşı karşıya ve anlatı ikisine de söz veriyor. Anlatının en somut tarafı çocuklara yapılanlar. Belediye başkanı onları alıkoyuyor, tehdit ediyor ve itiraf etmelerini istiyor; devletin baskısı filmin en sert bölümü. Yapım açıkça inanç sinemasına ait ve mucizeyi gerçek olarak sunuyor; buna karşılık kilisenin ilk tepkisini de olumsuz gösteriyor. Filmde Andrea Bocelli'nin seslendirdiği, Paolo Buonvino'nun bestelediği Gratia Plena adlı özgün bir şarkı yer alıyor. Kimin için: dini konulu dönem filmlerini ve inanç anlatılarını sevenler. Kimin için değil: film inanmayan seyirciye alan bırakmıyor, çocuk oyuncular dışında karakterler ince ve anlatı tahmin edilebilir.