Fury

David Ayer’in 2014 tarihli filminin en dikkat çekici yanı, ekrandaki Tiger tankının gerçek olması. Bovington’daki Tank Müzesi’nin Tiger 131’i dünyada çalışır durumdaki tek Tiger I. Müze onu yaklaşık iki haftalığına ödünç verdi ve anlaşma, tankın kaç kez çalıştırılıp durdurulacağına, kaç vites değiştireceğine ve ne kadar paletli yol yapacağına kadar yazıldı. Yapım, arıza ihtimaline karşı ayrıca bir kurtarma aracı kiraladı. Gerçek bir Tiger I’ın bir filmde en son görünmesi 1950’ye dayanıyordu. Ekrandaki karşılığı şu: düello bir kovalamaca değil, yavaş ve konumsal bir satranç partisi. İkinci gözlem filmin ortasında. Alman kadınların dairesinde geçen uzun bölüm bir aksiyon sahnesi değil, ama filmin ahlaki tutumunu asıl orada belirliyor. Mürettebatın nasıl bir grup olduğunu çatışma değil o masa gösteriyor. Sürekli muharebe bekleyen izleyici tam burada duruyor. Ayer oyunculara dört aylık hazırlık yaptırdı, bunun bir haftası deniz komandolarının yürüttüğü kamptı. Kadro tankın içinde birlikte yaşadı ve birbiriyle dövüştürüldü. Ayer yöntemini acımasız olduğunu ve istediğini almak için gerekeni yapacağını söyleyerek özetliyor. Kimin için değil: Donanımdaki bu titizliğin anlatıya da yansımasını bekleyen izleyici için. Son bölüm belgelenmiş bir olay değil, bilinçli kurgulanmış bir son direniş sahnesi.