Gloria!

On sekizinci yüzyılın sonu, Venedik yakınlarında bir manastır okulu. Kızlara müzik öğretiliyor; koro var, orkestra var ve okulun geliri bu gösterilerden geliyor. Yeni papanın ziyareti için bir eser bestelenecek ve okulun müzik hocası bunu yazmakla görevli. Teresa okulda hizmetçi olarak çalışıyor ve kimse onun müzikle ilgilendiğini bilmiyor. Bir odada eski bir klavye buluyor. Çalmaya başlıyor ve çıkardığı ses o döneme ait değil. Diğer kızlar duyuyor. Margherita Vicario yönetti. Kadroda Galatea Bellugi ve Carlotta Gamba var. Yapım İtalya'dan. Film Berlin Film Festivali'nde gösterildi ve yönetmenin ilk uzun metrajı. Vicario müzisyen olarak tanınıyor ve filmin müziğini de kendisi hazırladı. Anlatının en dikkat çekici tercihi ses; dönem filmi olmasına rağmen çıkan müzik bilerek çağdaş ve bu, filmin fikri. Filmin dayandığı zemin tarihsel: Venedik'te yetimhane okullarında yetişen kadın müzisyenler vardı ve bu okulların orkestraları dönemin ünlü topluluklarındandı. Anlatının işlediği mesele imza; kadınların yazdığı eserler başkasının adıyla anılıyor ve film bunu doğrudan konu ediyor. Filmin sınırı yapı; anlatı bazı kolları yarım bırakıyor ve final hızlı geliyor. Kimin için: müzik zeminli dönem filmlerini ve biçimsel denemeleri sevenler. Kimin için değil: tarihsel gerçekçilik beklentisiyle izlenemez, karakter sayısı fazla ve anlatı dağınık.