Buongiorno, notte (Good Morning, Night)

1978'de Roma'da bir apartman dairesi. İçeride dört Kızıl Tugaylar üyesi ve kaçırdıkları eski başbakan Aldo Moro var. Adam küçük bir odada tutuluyor, mektup yazıyor ve ailesine sesleniyor. Dışarıda devlet pazarlığı reddediyor. Filmde olayları izlediğimiz kişi gruptaki kadın: gündüzleri normal bir işte çalışıyor, akşam eve dönüyor. Anlatının ilgilendiği yer siyaset değil, kararın verildiği odadaki insanların birbirine bakamaması. Kadın giderek Moro'yu bir düşman olarak göremez hâle geliyor; filmin gerilimi eylemin değil, tereddüdün üzerinde. Biçim gerçekle rüyayı ayırmıyor. Kadının zihninde Moro'nun serbest bırakıldığı sahneler var ve film bunları haber görüntüleriyle iç içe geçiriyor. Sonundaki bölüm açıkça olmamış bir şeyi gösteriyor: adam sabah erkenden sokağa çıkıyor ve kimse onu durdurmuyor. Yapım İtalya'da tartışıldı. Marco Bellocchio olayı bir siyasi analiz olarak değil, failin iç dünyası üzerinden anlatmayı seçti ve bu yaklaşım hem övüldü hem eleştirildi. Kaynak, grubun içindeki kadınlardan birinin anlatısı. Maya Sansa kadını, Roberto Herlitzka Moro'yu oynuyor; Luigi Lo Cascio kadroda. Kimin için: İtalya'nın kurşun yıllarını ve siyasi dramları merak edenler. Kimin için değil: olayın tarihsel çerçevesini bekleyenler; film bilerek dar bir odaya kapanıyor.