Gülen Adam

Kartal Tibet'in 1989 yapımı filmi, Kemal Sunal'ın komedi kalıbının dışına çıkmayı denediği işlerden biri. Yusuf Şaplak sıradan bir adamdır, tek farkı gülmeyi durduramamasıdır; idealist bir genç doktor onu iyileştirmeye karar verir. Gülmenin bir rahatsızlık, hatta bir yük olarak kurgulanması, Sunal'ın seyircide oluşturduğu beklentiyle doğrudan oynuyor: adam güldükçe film daha az komik oluyor. Bu fikir, Victor Hugo'nun Gülen Adam romanının uzaktan yankısını taşıyor ama film edebi bir uyarlama değil, kendi yolunda ilerliyor. Yeşilçam'ın son yıllarına ait bu yapımın teknik sınırları belirgin, senaryo da fikri sonuna kadar götüremiyor; yine de Sunal'ın oyunculuk aralığını genişletme çabası dikkate değer. Kimin için: Kemal Sunal'ın komedi dışı denemelerini ve Yeşilçam'ın 1980'ler sonu üretimini merak eden izleyici. Kimin için değil: Sunal'dan alışıldık komediyi bekleyenler; fikrin senaryoda tam karşılığını bulmamasını eksiklik sayacak olanlar.