Happyend

Yakın gelecekte Tokyo. Yuta ile Kou çocukluktan arkadaş ve son sınıftalar; müzik yapıyorlar, geceleri okulda dolaşıyorlar ve bir gece müdürün arabasıyla bir şaka yapıyorlar. Okul buna karşılık bütün binaya yapay zekâ destekli bir gözetim sistemi kuruyor: kameralar öğrencileri tanıyor, davranış puanı veriyor ve ceza otomatik geliyor. Yuta bunu ciddiye almıyor. Kou Koreli kökenli ve sistem ona aynı biçimde davranmıyor; ikisinin yolları ayrılmaya başlıyor. Neo Sora yazdı ve yönetti; ilk kurmaca uzun metrajı. Anlatının arka planında iki şey var: Japonya'da beklenen büyük deprem ve acil durum yasaları. Film bunu bir felaket anlatısı olarak kullanmıyor; deprem alarmları gündelik hayatın parçası ve tehdit sürekli ama gerçekleşmiyor. Filmin konusu gözetimin insanları nasıl ayırdığı. Aynı okulda aynı şeyi yapan iki çocuk aynı sonucu almıyor ve Kou'nun Zainichi Koreli olması bunu belirliyor; Japonya'da bu topluluk kuşaklardır orada yaşıyor ve hukuki konumu hâlâ ayrı. Neo Sora müzisyen Ryuichi Sakamoto'nun oğlu ve babası hakkında bir konser filmi çekmişti; bu ilk kurgu filmi. Yapım 2024 Venedik Film Festivali'nin Ufuklar bölümünde gösterildi. Kimin için: politik gençlik dramalarını ve yakın gelecek anlatılarını sevenler. Kimin için değil: tempo yavaş, olay az ve film meselesini doğrudan söylemek yerine sezdirmeyi tercih ediyor.