Hukkle

Macaristan'da küçük bir köy. Yaşlı bir adam yol kenarında oturuyor ve hıçkırıyor; film boyunca hıçkırmaya devam ediyor. Kamera köyde dolaşıyor: bir kadın yemek yapıyor, arılar uçuyor, bir kedi bir şey yakalıyor, traktör geçiyor, bir düğün var. Bu sıradan görüntülerin arasında bir şey oluyor ve kimse bahsetmiyor: köyde erkekler ölüyor. György Pálfi yazdı ve yönetti; ilk filmi. Filmde diyalog yok. Karakterler konuşmuyor; yalnızca sesler var, hıçkırık, hayvan sesleri, motor sesi ve bir halk şarkısı. Anlatı tümüyle görüntüyle ve ses tasarımıyla yürüyor. Anlatının fikri seyirciyi tanık yapmak. Cinayet gösterilmiyor, açıklanmıyor ve bir soruşturma yok; ipuçları sıradan sahnelerin içine gizlenmiş ve fark etmek izleyicinin işi. Hikâyenin arka planında gerçek bir vaka var: yirminci yüzyıl başında Macaristan'da bir köyde kadınların kocalarını zehirlemesiyle sonuçlanan ve onlarca ölümle ortaya çıkan bir olay. Kamera sürekli hareket ediyor ve nesnelerin, hayvanların içine giriyor; bazı planlar doğa belgeseli dokusunda. Süre yetmiş beş dakika civarında. Kimin için: biçimsel deney yapan filmleri ve Macar sinemasını sevenler. Kimin için değil: anlatı yok denecek kadar az, hiçbir şey açıklanmıyor ve olay örgüsü bekleyen film bittiğinde ne izlediğini bilmiyor.