I Can Only Imagine

Bart Millard, Teksas'ta şiddet uygulayan bir babayla büyüyor. Annesi gidiyor, çocuk babasıyla kalıyor. Futbol sakatlanması onu koro dersine yönlendiriyor ve orada söyleyebildiğini keşfediyor. Yıllar sonra grubuyla turneye çıkıyor ama şarkıları tutmuyor. Sonra babası hastalanıyor ve adam değişiyor. Anlatının ilgilendiği yer müzik değil, affetmenin mümkün olup olmadığı. Film babayı aklamıyor; yaptıkları ayrıntılı gösteriliyor ve Bart'ın onu affetmesi kolay bir sahne olarak verilmiyor. Filmin adını taşıyan şarkı da o dönemde, on dakikada yazılmış. Biçim gösterişsiz Amerikan biyografisi: geriye dönüşler, konser sahneleri ve aile odaları. Yapım inanç temelli Amerikan sinemasının en çok kazanan örneklerinden biri oldu; küçük bütçesine karşılık gişede beklenenin çok üzerinde iş yaptı. Jon ile Andrew Erwin kardeşler yönetti ve bu tür içinde düzenli çalışan bir ekip hâline geldiler. Şarkı, Hristiyan müzik listelerinin en çok satan parçalarından biridir. J. Michael Finley Bart'ı, Dennis Quaid ise babasını oynuyor; Quaid'in performansı filmin en çok övülen tarafı. Kimin için: inanç temelli dramları ve müzisyen biyografilerini sevenler. Kimin için değil: şiddet uygulayan bir babanın son bölümde kolayca kurtarılmasından rahatsız olacaklar; film bu geçişi hızlı yapıyor.