Çığlık (Il Grido)

Antonioni'nin en az bilinen ama en acı filmi. 1957 tarihli bu iş, onun ünlü üçlemesinden, Serüven'den önce geliyor ve konusu burjuva değil işçi sınıfı. Aldo, Po ovasında bir şeker fabrikasında çalışan bir tamircidir. Yedi yıldır Irma ile birliktedir ve kadının uzaktaki kocasının öldüğü haberi gelince nihayet evlenebileceklerini sanır. Irma başka birini sevdiğini söyler. Aldo küçük kızını alıp yola çıkar. Bundan sonrası bir yolculuk değil, bir dağılmadır. Aldo sırayla eski bir sevgilisine (Betsy Blair), bir benzin istasyonu işleten kadına (Dorian Gray) ve bir hayat kadınına uğrar. Her durakta kalabilir, her durakta kalmaz. Antonioni bunu açıklamaz; adam sadece devam eder. Amerikalı oyuncu Steve Cochran Aldo'yu oynuyor ve İtalyancaya dublajlanıyor; ellilerde ve altmışlarda Antonioni ile Fellini gibi yönetmenlerin sık başvurduğu bir yöntemdi. Alida Valli Irma rolünde. Çekimler kışın, Po ovasının sisli ve boş manzarasında yapıldı ve o coğrafya filmin tonunu belirliyor. Kimin için: Antonioni'nin yabancılaşma temasını sınıfsal bir zeminde görmek isteyen izleyici. Kimin için değil: umut arayan izleyici. Film baştan sona düşüştür, hiçbir yerde toparlanmaz ve finali sert biçimde kapanır.