Tras el cristal (In a Glass Cage)

Klaus Alman bir hekim. Savaş sırasında toplama kampında çocuklar üzerinde çalıştı ve savaştan sonra İspanya'ya kaçtı. Bir intihar girişiminde bulunuyor ve felç kalıyor; artık bir demir ciğerin içinde yaşıyor ve makine olmadan nefes alamıyor. Karısı ve kızı onunla ilgileniyor. Kapıya bir genç geliyor: Ángelo hasta bakıcı olarak işe alınmak istiyor. Adamı tanıyor. Eve giriyor, kadınları uzaklaştırıyor ve makinenin kontrolünü eline alıyor. Sonra adamın kendi günlüğünü okumaya başlıyor. Agustí Villaronga yazdı ve yönetti. Kadroda Günter Meisner, David Sust ve Marisa Paredes var. Yapım İspanya'dan. Film Villaronga'nın ilk uzun metrajı ve gösterime girdiğinde büyük tepki topladı; bazı ülkelerde sınırlı gösterildi. Anlatının ele aldığı mesele şiddetin devralınması; anlatı mağdurun faile dönüşmesini gösteriyor ve buna gerekçe üretmiyor. Demir ciğer anlatının merkezindeki nesne; adam tamamen çaresiz ve bütün gerilim bu bağımlılıktan çıkıyor. Görüntü yönetimi soğuk mavi tonlarda ve ev bir laboratuvar gibi kuruluyor. Film gösterdiği şiddet nedeniyle bugün de tartışılıyor ve dayanılması güç sahneler içeriyor. Filmin sınırı seyir; anlatı hiçbir yerde rahatlama vermiyor ve çocuklara yönelik şiddet doğrudan konu ediliyor. Kimin için: sert Avrupa korkularını ve İspanyol sinemasını sevenler. Kimin için değil: konu son derece rahatsız edici, sahneler ağır ve film çoğu izleyici için uygun değil.