La Llorona

Guatemala'da geçen bir film. Yaşlı bir general mahkemede. Suçlama soykırım; yıllar önce dağ köylerinde yaşananların sorumlusu olduğu söyleniyor. Salonda tanıklar var ve anlattıkları uzun sürüyor. Karar açıklanıyor ve iptal ediliyor. General evine dönüyor. Ev büyük ve şehrin ortasında. Kapıda kalabalık toplanıyor; günlerce dağılmıyor, bağırıyor ve aile dışarı çıkamıyor. Ev halkı azalıyor. Yardımcılar birer birer işi bırakıyor; geriye yalnız yaşlı bir kadın kalıyor. Sonra eve yeni biri geliyor. Alma sessiz, genç ve nereden geldiği belli değil. Bundan sonra film yavaş bir korku anlatısına dönüşüyor. Geceleri su sesi duyuluyor, general uyuyamıyor, evin kadınları aynı rüyayı görmeye başlıyor. Anlatının ilgilendiği yer hayalet değil inkâr: filmin dayandığı halk anlatısı çocuklarını kaybetmiş, ağlayan bir kadın figürü ve yapım bunu ülkenin kendi tarihiyle birleştiriyor. Korku sahneleri az ve sakin; gerilim daha çok evin içindeki sessizlikten ve dışarıdaki bağırıştan geliyor. Alma'yı María Mercedes Coroy oynuyor. Kadroda Sabrina De La Hoz ve Margarita Kénefic var. Yönetmen ve senarist Jayro Bustamante. Kimin için: siyasi tarihi korku türüyle birleştiren filmleri sevenler. Kimin için değil: klasik korku bekleyenler; film çok yavaş ve etkisini tamamen bekleyişten alıyor.