Zamana Karşı (In Time)

Andrew Niccol’ün 109 dakikalık filmi, herkesin yirmi beş yaşında yaşlanmayı bıraktığı ve koldaki sayaç sıfırlandığında öldüğü bir düzende geçiyor; zaman doğrudan para yerine kullanılıyor. Bu kural oyuncu seçimini de kilitliyor. Kimse yaşlanmadığı için filmde yaşlandırma makyajı ya da kuşak farkını gösterecek tek bir yüz yok: Olivia Wilde, kendisinden üç yaş büyük olan Justin Timberlake’in annesini oynuyor. Akrabalıkların tamamı diyalogla kurulmak zorunda kalıyor ve ilk yarım saatte kimin kime ne olduğunu takip etmek gerçekten güçleşiyor. Görüntü yönetmeni Roger Deakins için bu film bir ilkti. Otuz yılı aşkın süredir negatife çeken Deakins ilk kez sayısal kamerayla, o dönem daha prototip olan Arri Alexa ile çalıştı. Tercihin görünür sonucu, distopyanın efektle değil gerçek mekânlarla, sert ve doygun ışıkla kurulması; bilgisayar işi bir gelecek tasarımı bekleyen izleyici burada neredeyse hiç efekt bulamaz. Filmin gösterime girdiği ay Harlan Ellison, kendi öyküsü Repent, Harlequin! Said the Ticktockman ile benzerlik gerekçesiyle dava açtı; filmi izledikten sonra davayı geri çekti ve ortak açıklamada ne ödeme ne de jenerikte ad verildiği belirtildi. Kırk milyon dolarlık yapım dünyada 174 milyon dolar topladı, bunun 136 milyonu Kuzey Amerika dışından geldi. Kimin için değil: Fikrin derinleşmesini bekleyen izleyici için; dünyanın kuralları ilk yirmi dakikadan sonra hiç genişlemiyor ve anlatı kovalamacaya dönüyor.