Denizler Hâkimi (In Which We Serve)

Bir muhrip Akdeniz'de batıyor. Hayatta kalanlar bir cankurtaran salına tutunuyor ve Alman uçakları üstlerinden geçiyor. Salda kaptan, bir astsubay ve bir er var. Suyun üstünde beklerken her biri kendi hayatını hatırlıyor. Kaptanın evi, astsubayın karısı, erin nişanlısı. Gemi de anlatının içinde büyüyor; yapımından ilk seferine, oradan savaşa. Anlatı sınıfları yan yana koyuyor ve üçünün de aynı gemide olduğunu gösteriyor. Noel Coward ile David Lean yönetti; Lean'in yönetmen olarak ilk filmi. Coward senaryoyu yazdı, müziği yaptı, yapımcılığı üstlendi ve kaptanı oynadı. Kadroda John Mills, Bernard Miles, Celia Johnson ve Richard Attenborough var. Yapım Birleşik Krallık'tan. Çekimlerin yaklaşık üç haftasından sonra Coward, Lean'in sinemayı kendisinden iyi bildiğini kabul edip yönetimi büyük ölçüde ona bıraktı. Hikâye Coward'ın arkadaşı Lord Louis Mountbatten'in deneyimlerine ve onun Mayıs 1941'de batırılan gemisine dayanıyor. Film savaş sürerken çekildi ve doğrudan moral amacı taşıyor. Anlatının ele aldığı mesele ortaklık; film sınıf farkını görüyor ve savaşta bunun askıya alındığını savunuyor. Anlatı geri dönüşlerle ilerliyor ve deniz sahneleri ile ev sahneleri birbirine kesiliyor. Celia Johnson'ın Noel yemeği konuşması filmin en çok anılan sahnesi. Film düşmanı kişileştirmiyor ve nefret diline başvurmuyor. Filmin sonu gemiyi kaybediyor ama ekibi dağıtmıyor. Filmin sınırı amaç; anlatı propaganda niyetini saklamıyor ve bazı bölümler bugün fazla resmi duruyor. Kimin için: İngiliz savaş klasiklerini ve dönem sinemasını sevenler. Kimin için değil: eski, propaganda tonlu ve final hüzünlü.